อาร์เซนอลปัดทิ้งความเจ็บปวดของอาร์เตต้าได้อย่างไร ด้วยสามสิ่งที่เปลี่ยนเกม

ลอนดอน — มิเกล อาร์เตต้า มีเวลาทบทวนตัวเองมากมายตลอดสามสัปดาห์หลังจากที่อาร์เซนอลพ่ายแพ้อย่างน่าอับอายต่อไบรตัน แอนด์ โฮฟ อัลเบี้ยน 3–0คุณภาพการกดดันของไบรตัน ความบกพร่องของนักเตะอาร์เซนอลในการครองบอล และภาพลักษณ์ที่น่าเกรงขามของฟาเบียน ฮือร์เซเลอร์ที่ดูโดดเด่นขึ้นโดยไม่มีวิกผม ล้วนทำให้เขาต้อง立ち止まる แต่สิ่งที่กัดกินใจเขาอย่างแท้จริงคือธรรมชาติอันโหดเหี้ยมไม่ปรานีของพรีเมียร์ลีก อาร์เตต้าเริ่มเข้าใจว่า "เส้นแบ่งระหว่างความยอดเยี่ยมกับความธรรมดานั้นบางเพียงใด"ในชั่วโมงแรกของการพบกันอีกครั้งกับลีดส์ ยูไนเต็ดเมื่อวันเสาร์ การเรียกทีมของอาร์เตต้าว่า "ธรรมดามาก" ยังถือว่าใจดีเกินไป เมื่อทีมเยือนนำอยู่ 1–0 ณ นาทีที่ 60 แฟนบอลเอมิเรตส์ที่เงียบงันต่างนึกเปรียบเทียบกับหายนะในเกมไบรตันที่ทำให้อาร์เตต้าต้องรำพันว่า "ดูแล้วเจ็บตา"กระนั้น เช่นเดียวกับทีมระดับสูงสุดที่มักเป็นเช่นนี้ อาร์เซนอลต้องการเพียงช่วงเวลาสั้นๆ ที่เข้าใกล้ศักยภาพสูงสุดของตัวเอง ก็สามารถเดินออกจากสนามพร้อมสามแต้มได้ความเร่งด่วนการแข่งขันช่วงเที่ยงวันมักรู้สึกเชื่องช้า บรรยากาศก่อนเตะมีความตึงเครียดผิดปกติ เมื่อคำตัดสินว่ามีความผิดของซิตี้ยังคงลอยอยู่เหนือทุกสิ่ง เหรียญจำลองพรีเมียร์ลีกที่เยาะเย้ย "พวกโกงนั่น" ถูกพ่อค้าแม่ค้าริมถนนนอกสนามนำมาขายในราคาสูงลิ่ว แต่บรรยากาศนั้นก็ถูกพัดหายไปอย่างรวดเร็วด้วยลมกรรโชกที่พัดใต้หลังคาเอมิเรตส์เดอะ กันเนอร์ส ต้องฝ่าฟันอย่างยากลำบากในการกลับมาลงสนามในลีกในประเทศ ในชั่วโมงแรก อาร์เซนอลมีจำนวนล้ำหน้ามากกว่าจำนวนการยิง และตกอยู่ในสถานะเสียเปรียบอย่างสมน้ำสมเนื้อ หลังจากเจมส์ จัสติน ยิงล